Jullie hebben al kunnen lezen dat ik sinds een maandje of 2 een labradoodle in huis heb. Deze zal opgeleid worden tot hulphond. Niet dat ik mezelf niet kan aankleden en het huishouden niet kan doen, nee, het wordt een zogenaamde sociale hulphond. Ofwel, mijn hond zal mij voornamelijk emotioneel ondersteunen en bij gaan dragen aan psychisch welbevinden. Dit klinkt misschien nog een beetje wazig, dus ik zal wat voorbeelden geven van wat Charlie nu en in de toekomst voor mij moet kunnen betekenen.

Ik heb naast mijn autisme ook last van angsten en stemmingswisselingen. Hier zijn dan weer andere naampjes aangegeven, die niet zo heel erg belangrijk zijn voor nu. Charlie zal in dit hele totaalplaatje een rol gaan vervullen.

 

Een moment waarop de angsten bij mij meer aanwezig zijn, is op het moment dat het donker en stil is buiten. Dit kan ook naar voren komen in nachtmerries. Hierdoor sliep ik eigenlijk al een aantal jaren best wel slecht, ondanks slaapmedicatie. Sinds Charlie bij mij is, gebruik ik nog maar nauwelijks slaapmedicatie en ook in een mindere hoeveelheid per keer. Ik voel me veiliger met Charlie naast mij in de bench. Ook de nachtmerries zijn stukken minder geworden, waarschijnlijk doordat ik meer ontspannen in slaap val.

 

Charlie spiegelt mijn gevoel. Als ik een rotdag heb, gaat hij vervelend doen. Alleen door me over mijn eigen gevoel heen te zetten en lief en leuk te doen, stopt hij hiermee. Ik blijf daardoor minder lang hangen in een bepaald humeur en zak minder diep qua stemming.

 

Ik heb met meer mensen contact dan wat ik voorheen zou doen. Charlie heeft een grote aaibaarheidsfactor en tijdens wandelingen word ik dan ook regelmatig aangesproken. Waar ik voorheen een uur per dag wandelde met muziek op, in mijn eigen wereld, loop ik nu 2 uur per dag met een veel meer open blik en zonder muziek.

 

Door Charlie heb ik dus meer beweging weer op een dag, maar ook meer ritme en structuur. Hij zal uitgelaten moeten worden en moeten eten, wat ik ook moet. In het begin was het heel erg zoeken, maar ondertussen hebben we een ritme gevonden die voor ons beiden goed is.

 

In de toekomst hoop ik dat Charlie door overal mee naartoe te mogen, mij ook kan ondersteunen bij moeilijke gesprekken of bijvoorbeeld met boodschappen doen. Ik hoop dat ik een stuk zelfstandiger ga worden door Charlie.

Ook in huis is het de bedoeling dat hij gaat leren mijn spanningen aan te voelen en daarop gaat reageren. Bijvoorbeeld door z’n kop op schoot te gaan leggen, een lik in mijn gezicht te geven of diepe druk uit te oefenen op mijn buik. Ook zou het fijn zijn als hij leert me wakker te maken als ik last heb van nachtmerries.

 

Voordat Charlie dit allemaal kan leren, moeten we de basis leren. Ik volg daarom nu een reguliere puppycursus. Hierover zal ik later meer schrijven!

 

 

Comments

  • Miranda on

    Dat klinkt heel fijn, zo’n hulphond. We hebben hier een flatcoated retriever die de stemming van onze zoon erg goed aan kan voelen. Zo gaat ze bij hem zitten of liggen als hij overprikkeld raakt/is. Dat helpt hem uiteindelijk weer tot rust te komen. Maar onze hond heeft geen training tot hulphond gehad.

    P. S:Ik ben erg blij met je blog, ik haal er veel bruikbare praktische tips uit voor onze zoon. Dank je wel!

Comments are closed.