Het welzijn van een hulphond

Charlie JBZ

Sinds ik samen ben met Charlie heb ik een sterke, eigen mening ontwikkeld over het welzijn van honden en in het bijzonder hulphonden. Ik volg via Social Media verschillende mensen met hulphonden en organisaties die dergelijke honden opleiden al dan niet samen met de cliënt. Ik heb opgemerkt dat er zoveel manieren zijn van selecteren van cliënten, honden en manier van trainen. En dan heb je ook nog een groep mensen die gewoon een tuig koopt met een label hulphond erop, want ja die zijn vrij verkrijgbaar en doen alsof hun hond een hulphond is. Maar dat is weer een verhaal apart.


Toen ik samen met mensen om mij heen dacht dat een hulphond wel iets voor mij zou zijn, ben ik gaan zoeken naar aanbieders. Ik had niet zo door wat voor verschil er in zat en dacht “teamtraining” is overal hetzelfde. Ik stuitte op de hoge kosten die ik niet kan betalen bij de grotere en bekendere trainingsorganisaties. Ik vond in de regio een school die ook teamtraining aanbood en dit kon ik wel betalen. Nadat ik contact had gezocht, kreeg ik eigenlijk te horen dat ik beter eerst reguliere puppytrainingen kon gaan doen voordat we met teamtraining zouden beginnen. Ik vond dit stom, want ik wilde meteen aan de slag en hem zoveel mogelijk aanleren en dacht dat het veel efficiënter zou zijn om dan alles te combineren.


Nou was het zo dat Charlie bij mij geen rust kon vinden, behalve als ik hem in zijn bench deed. Het was een uitputtingsslag voor ons allebei en besloten is toen een gastgezin voor hem te zoeken zodat ik tot rust kon komen. Achteraf is het zoveel meer geweest dan een mogelijkheid voor mij om tot rust te komen. Charlie heeft daar dingen geleerd, die hij bij mij niet had kunnen leren. Het is een gevoelig hondje en vanaf begin af aan op mij gericht geweest en duidelijk een werkhond. Maar zo gefocust dat hij niet kon leren om ook lekker hond te zijn en alle spanningen en onrust kwijt te kunnen. In het gastgezin leerde hij te ontspannen zonder in een hokje te moeten zitten. Hij heeft daar veel socialisatie opgedaan, er is met hem getraind zodat hij basiscommando’s kon leren en tot op de dag van vandaag is hij graag daar.


Er zijn organisaties die meteen met een pup gaan werken. Met de ervaring die ik nu heb, zou ik daar nooit mee akkoord gaan. Het is goed om een jonge hond mee te nemen naar veel plekken, zodat hij er later niet bang voor is, maar om hem dan ook echt te laten werken, gaat mij een stap te ver. De meeste hondenrassen die gekozen worden voor dergelijke taken hebben de will to please en zullen net te ver gaan voor het welzijn van de baas. Als een hond dan vervelend wordt, ziet men dit al snel als spiegelen, maar ik zie een hond die zijn spanning niet kwijt kan en oververmoeid is en niet weet hoe hij dit duidelijk moet maken.


Ik lees ook regelmatig dat een hulphond bijna ingezet wordt als een redder in zware situaties. Dat iemand voor een hulphond kiest, terwijl er nauwelijks sprake is van een basisstabiliteit of veiligheid om vanuit daar te kunnen werken. Een hond zou nooit een redder moeten zijn, maar een hulpmiddel. Daarbij moet nooit vergeten worden dat een hond ook een levend wezen is waar rekening mee gehouden moet worden. Sommige plekken of situaties zijn ook voor hulphonden, al dan niet in opleiding, niet geschikt. Je kunt je afvragen als je regelmatig in dergelijke omgevingen of situaties belandt of een hulphond dan wel het geschikte middel is. Ik denk ook zeker dat als ik zo onstabiel was geweest als in 2015-2016 mijn trainer niet akkoord was gegaan om te starten met de training. Dat was voor niemand goed geweest, al was het nog zo fijn geweest om een harige, levende knuffel bij me te kunnen hebben was dat geen basis om vanuit te kunnen werken.


Ik ben nu ongeveer een half jaar bezig met teamtraining met Charlie. De ene keer wat intensiever dan de andere keer, maar het doet ons heel erg goed. Alleen ik kijk dus heel erg naar wat Charlie zou willen of kunnen en zijn welzijn staat voor mij op nummer één. Mijn welzijn staat voor hem op nummer één en zo zorgen we samen voor elkaar. Dat maakt ons een goed team!


Ik zou nog veel meer kunnen schrijven of honden en hulphonden, maar ik denk dat mijn punt op zich wel duidelijk is. Ik zal nog een andere keer specifieker ingaan op Charlie en mij, maar als je ons wilt volgen kan dat op instagram via autism_assistancedog_charlie.



Comments

  • Lidewij on

    Wat een goed stuk Lieke, ik ben het helemaal met je eens!

  • Krista Lankester on

    Super mooi en goed verhaal

Comments are closed.