Wonderpil, zou ik het gebruiken?

Een paar dagen geleden verscheen er in het nieuws een artikel over MDMA gebruik bij autisme en een angststoornis. Ze zijn bezig met onderzoeken of MDMA mogelijk gebruikt kan worden bij de behandeling van deze stoornissen. MDMA is ook een stof die gebruikt wordt voor xtc, de zogenaamde partydrug. Xtc bevat alleen nog meer stoffen dan alleen MDMA.

Het is bekend dat het gebruik van MDMA ervoor kan zorgen dat je zelfvertrouwen een boost krijgt. Ook zou het makkelijker zijn om contact aan te gaan en wordt sociale interactie beter begrepen door diegene die het gebruikt. Hiermee lijkt het een middel dat wellicht ideaal is voor mensen met autisme en die daarnaast last hebben van sociale angsten.

Momenteel is er nog geen middel op de markt wat echt bewezen effectief is bij autisme. Je ziet wel dat veel mensen met autisme medicijnen gebruiken. Dit kunnen rustgevende medicijnen zijn die zo nodig gebruikt kunnen worden bij situaties die veel spanning en onrust kunnen oproepen, maar dit kan ook dagelijks gebruik van medicijnen zijn om bijvoorbeeld somberheid of prikkelgevoeligheid te verminderen.

Nu heb ik mezelf de vraag gesteld of ik open zou staan voor het gebruik van MDMA als dit op de markt zou komen.

Als ik eerlijk ben klinkt het op het eerste gezicht heel erg aantrekkelijk. Op bepaalde momenten in mijn leven een pilletje nemen en dan “normaal” kunnen functioneren. Momenteel gebruik ik ook al dagelijks medicijnen om angsten en prikkels wat te kunnen onderdrukken. Dit helpt wel iets, maar het is vooral symptoombestrijding. Het is niet dat daardoor dingen ineens veel makkelijker voor me worden. In plaats van met klotsende oksels door de supermarkt heen te lopen, loop ik nu alleen nog met een gespannen houding door de supermarkt bijvoorbeeld. De scherpe randjes zijn er vanaf.

Maar toch ben ik ook bang voor wat het gebruik van MDMA met me zou kunnen doen. Het is bekend dat MDMA niet op regelmatige basis gebruikt zou mogen worden, in verband met mogelijke gewenning. Ik denk zelf dat ze op die manier ook het risico op verslaving wat omlaag willen krijgen. Ik ben bang voor die mogelijk verslavende werking.

Wat me ook eng lijkt is de omslag tussen wel onder invloed van MDMA zijn en wanneer het pilletje is uitgewerkt. Krijg je dan ineens een te maken met gigantische overprikkeling, angsten en weet ik het wat nog meer? Als dat zo zou zijn, is de kans op verslaving alleen maar nog groter.

De vraag of ik MDMA zou gebruiken zou eigenlijk moeten zijn “Accepteer ik dat ik autisme heb en daarmee net wat anders functioneer dan menig ander mens?”. Ik denk dat je dit soort middelen niet nodig hebt als je kunt accepteren dat je autisme hebt. Als je kunt accepteren dat je nou eenmaal net wat anders leeft, kun je dit ook overbrengen naar de omgeving. Ik denk dat het alleen voor de omgeving heel gunstig zou zijn als iemand iets als MDMA zou gebruiken.

Ik wil gewoon zijn zoals ik ben en wil geaccepteerd worden om wie ik ben. Met mijn autisme. Daar vind ik geen MDMA bij passen.