Therapie en Charlie



Het is ondertussen weer eventjes geleden dat ik geschreven heb. Ik merk dat als er teveel gebeurt in mijn leven, ik het moeilijk vind om er ook nog over te schrijven. Het kost me dan al genoeg moeite om m’n koppie boven water te houden en m’n blog verdwijnt dan naar de achtergrond. Niet omdat ik er niet aan denk, maar er is dan gewoon geen ruimte voor.

(Deeltijd)Therapie

De afgelopen weken waren vooral heel erg vol. Als eerste ben ik begonnen met de deeltijdbehandeling. Ik ben gestart met de maandag en zal dit verder opbouwen naar de maandag, dinsdag en donderdag. Voor nu is de maandag wel even voldoende. Op maandag bespreken we de doelen voor de komende week, gaan we boodschappen doen en koken we en hebben we het over dag en vrije tijd. Op andere dagen zullen ook mindfulness, PMT, psycho-educatie, SoVa en creatieve therapie nog aan bod komen.

 

 

Het is voor mij nog steeds heel erg wennen om een dag lang onder de mensen te zijn. Ik ben het niet meer gewend. Sommige zijn net wat meer aanwezig dan anderen en dat maakt het ook gewoon wat lastiger om vol te houden. Na het eten ben ik er eigenlijk wel klaar mee voor die dag, maar dan staat er nog één onderdeel op het programma. Ik hoop dat dit toch wel steeds een beetje meer gaat wennen.

 

 

Verder heb ik mijn gesprek voor de EMDR gehad, maar daarin hebben we nog niet helemaal een definitief plan kunnen maken. Buiten EMDR bij Reinier van Arkel is er namelijk een andere optie die we willen uitzoeken, namelijk een kortdurende, intensieve behandelopname bij Psytrec om traumaverwerking te doen. Dit laatste heeft als voordeel dat ik veel minder spanningen zal ervaren rondom het hele traject en dat het sneller resultaat behaald zal worden. Mijn twijfel is vooral dat ik bang ben dat het te intensief is.

Charlie

Afgelopen week heb ik mogen ervaren dat Charlie mij zeer goed kan helpen als ik een minder goede dag of nacht heb. Ik had een onrustige nacht, veel nachtmerries, maar iedere keer als ik mijn ogen open deed was Charlie er. Hij likte zo nu en dan even over mijn armen heen, kwam even bij me knuffelen en deed echt zo erg zijn best. Ook de volgende dag. We hebben rustig aan gedaan, maar wel in contact gebleven. Zo trots was ik op mijn maatje. Het was dan ook best wel een domper dat het deze week meivakantie is en het baasje van het gastgezin op vakantie is en Charlie naar het pension zou gaan. Dat betekent dat ik Charlie een weekje niet zou zien. Ik mis hem ontzettend.



Ik heb afgelopen week niet stilgezeten. Ik ben verder gegaan met dingen uitzoeken rondom Charlie z’n opleiding tot assistentiehond. Er zijn me dingen duidelijker geworden en ik weet wat me te doen staat. Eén van de dingen die hiervoor belangrijk is, is het bij elkaar verzamelen van een mooi geldbedrag. Hierbij kan ik jullie hulp gebruiken. Willen jullie iets doneren via deze link of via de pagina bovenaan in dit berich? En het bericht delen zodat zoveel mogelijk mensen het bericht te lezen krijgen. Dank je wel alvast!

 

 

Comments

Geef een reactie

Your email address will not be published. Name and email are required