Terug naar toen #2

hond ties poedel

De vorige, eerste herinnering die ik heb gedeeld van mijn basisschoolperiode was toch niet niks. Ik weet niet zeker of er een verband is, maar ik heb de hele week last van nachtmerries gehad. Ondanks mijn medicatie. Daarom is besloten mijn medicatie tegen de nachtmerries weer iets op te hogen, maar ik heb ook besloten deze week even een fijne herinnering met jullie te gaan delen uit ongeveer dezelfde periode.




 

Eind van het jaar 2002

Heel veel van mijn herinneringen kan ik niet meer plaatsen in tijd, maar dit kan ik me nog wel enigszins herinneren. Eind van het jaar 2002 kregen wij thuis namelijk een hondje. Een zwarte dwergpoedel, genaamd Ties. Hij was de laatste uit het nest en wij als gezin waren op slag verliefd op dat kleine hondje toen we hem zagen. Hij zat in een soort van glazen bak op ons te wachten toen we kwamen kijken. Mijn moeder deed haar hand tegen het glas en hij ook zijn pootje. Toen kon het niet meer stuk.

 

Terwijl dat mijn ouders geld zijn gaan regelen, mochten mijn zus en ik bij onze nieuwe huisgenoot blijven om alvast een beetje nader kennis te maken met hem. Dezelfde avond hebben wij Ties, met een auto vol spullen, mee naar huis genomen.

 

Een echt maatje

Ik kan me de periode van zindelijk maken en trainen in het begin niet zo goed meer herinneren. Dit kwam natuurlijk ook veel bij mijn ouders te liggen. Wel weet ik dat Ties vanaf het begin af aan een echt knuffelhondje was. Hij kwam graag bij je liggen, had zogenaamde “zoenwangetjes” die ik altijd lekker mocht kussen en ik mocht ook zijn schouders lekker masseren. Heerlijk vond hij dat.

 

Ook kwam hij graag in de ochtend mensen wakker maken. Dan rende hij van de ene naar de andere kamer, sprong op bed, likte door je gezicht en ging er weer vandoor. Net een klein kind met de dolle vijf minuten. Heerlijk om mee wakker te worden. Maar als hij dan een klein kussentje op mijn bed had gevonden, dan was het ook weer klaar en moest hij daarmee gaan spelen.

 

Kattenkwaad

Hij wist ook goed hoe hij moest draken hoor. Zo heeft hij tijdschriften tot papier maché omgetoverd, is een paar keer ontsnapt en het mooiste is eigenlijk nog wel het volgende. Mijn moeder ging regelmatig in de middag even op de bank liggen en de hond ging er dan bij liggen. Die dag bleef hij maar een beetje op en neer lopen, maar mijn moeder vond het wel best. Toen ik thuis kwam uit school zag ik dat de achterdeur naar de oprit open stond en vroeg of dit de bedoeling was. Nee dat was niet de bedoeling. Bleek Ties zelf de deur opengemaakt te hebben en geregeld eventjes naar buiten te zijn gelopen. Gelukkig hadden wij een helemaal afgesloten voortuin en achtertuin, dus kon er niks met hem gebeuren. Maar daarna hebben we de klink toch maar even op hondenslot gezet, zodat het niet nog een keer zou kunnen gebeuren.

 

Lang van hem genoten

We hebben lang van Ties mogen genieten. Begin van het jaar werd hij toch wel heel erg slecht en is toch de keuze gemaakt om hem in te laten slapen. Was hij bezig met zijn 15de levensjaar, wat een hele mooie leeftijd is voor een hond! Ik ben dankbaar dat ik een hond als Ties in mijn leven heb gehad. Vooral omdat hij er ook was op de momenten dat het niet goed met mij ging. Ik had thuis iets om naartoe te gaan. Hij was er altijd voor me, leefde met me mee of ik nu boos, blij of verdrietig was. Hij was er.

 

Hebben jullie ook zo’n maatje in jullie jeugd gehad die het net even iets makkelijker/minder moeilijk maakte? 
Follow on Bloglovin

Comments

Geef een reactie

Your email address will not be published. Name and email are required