Onduidelijkheid

Het is weer eventjes geleden dat ik geschreven heb. Zoals jullie van mij gewend zijn, heb ik dan de neiging om me te verantwoorden richting jullie, maar ik heb besloten dat deze keer niet te gaan doen. Ik schrijf gewoon onregelmatig, laten we het daarop houden.




 

Valkuil

Een van mijn valkuilen is onduidelijkheid hebben op een bepaald vlak. Als het goed met mij gaat kan ik enige onduidelijkheid nog wel handelen, maar als het niet goed gaat heb ik echt duidelijkheid nodig. Helaas gaat het daar nog wel eens mis en is het aan mij en de mensen om mij heen de taak om daar nu mee om te leren gaan.

Afgelopen weekend

Afgelopen weekend ging het niet goed met mij. Na eigenlijk een paar hele goede weken, had ik een nacht met nachtmerries en herbelevingen waardoor ik meteen in fase rood van m’n signaleringsplan wakker werd. Ik besloot rustig aan te doen, mijn medicatie uit beheer te geven, de achterwacht in te schakelen en in contact te blijven. Toen ik in de avond geen effect merkte van m’n slaapmedicatie nam de paniek toe. Ik besloot dat dat het punt was waarop ik de crisisdienst moest bellen. Dit mag ik niet rechtstreeks doen, maar moet via de huisartsenpost. Die belde ik en toen hoorde ik “er zijn meer dan dertien wachtenden voor u”. Dat was het stukje onduidelijkheid wat ik niet kon handelen en daarop ging het mis. Hoe en wat er mis ging, vertel ik verder niet, want dat maakt ook niet uit voor het verhaal en wil geen mensen triggeren.

De volgende dag is er uiteindelijk alsnog contact geweest met de crisisdienst en is er een plan de campagne uitgezet. Dit was duidelijk voor mij en hier kon ik weer mee verder.

Onduidelijkheid

Ik ben nu nog steeds in afwachting voor de klinische behandeling voor mijn trauma’s. Dat maakt ook wel dat mijn emmertje al halfvol zit. Wel kan ik volgende week starten met mindfulness voor autisme als het goed is. Hopelijk ga ik dan al wat meer rust in mijn hoofd krijgen.

Comments

Geef een reactie

Your email address will not be published. Name and email are required