Met terugkerende perioden

huilen
Bron foto: https://unsplash.com/photos/wESKMSgZJDo

 




 

Niet alleen maar depressief…

Dat ik met terugkerende perioden last heb van depressies is ondertussen wel bekend denk ik zo. Maar het is niet alleen een depressie waar ik last van heb, er gaat iets groters aan ten onder. Iets wat ik moeilijk onder woorden kan brengen en wat eigenlijk iedere dag bepaald hoe mijn dag er die dag uit gaat zien. Onder de depressies liggen traumatische gebeurtenissen.

 

Nare jeugd

Ik heb van mijn hele jeugd vrij weinig herinneringen. Ik weet nu omdat het komt dat ik veel aan het vechten ben geweest en niet heb kunnen leven zoals ieder kind. We wisten toen nog niet dat ik autisme had, dus ook hele normale dingen, bleken later toch iets onhandiger te zijn geweest in mijn opvoeding. Mijn perfectionisme en drang om normaal te zijn heeft me hier heel erg dwars gezeten.

Daarbij ben ik heel erg hard gepest. Niet op één school, maar op drie verschillende scholen. Daar waar ik de eerste keer nog kon denken dat het door het nieuw in de klas komen kwam, wist ik na negen jaar met pestervaringen wel zeker dat ik de boosdoener was. Als ik er niet zou zijn, dan zou de wereld er een stuk beter uitzien. Je kunt je dat haast niet voorstellen hoeveel invloed het heeft als iemand 10 jaar lang hoort dat hij/zij niet de moeite waard is om er te zijn, om te bestaan. Dat hij/zij niet goed genoeg was. Ik kan het me voorstellen, want mij is het overkomen. Ik kan je vertellen dat je na die 10 jaar niet meer van anderen hoort dat je er niet mag zijn, maar dat je het uit voorzorg maar tegen jezelf zegt en blijft zeggen. Zelfs nu weer bijna 10 jaar later heb ik het gevoel dat ik er niet mag zijn. Dat is geen bestaansrechten heb.

 

Stom vriendje

In mijn behandelopname een jaar of 7 terug leerde ik voor het eerst dat mensen misschien toch wel te vertrouwen waren. Helaas bleek dit toch niet bij iedereen het geval te zijn. Ik ging één jongen vertrouwen, heel erg vertrouwen. We kregen een relatie. Maar al aan het begin van de relatie gingen er dingen mis. Uiteindelijk heeft de relatie bijna een halfjaar lang bestaan uit seksueel misbruik. Over mijn grens heen laten gaan, uit angst voor zijn reactie. Me als een dingen met een gat voelen. Een gebruiksobject. Je zult je kunnen voorstellen dat dit niet helpend was voor het gevoel van eigenwaarde wat ik (niet) had.

 

Nachtmerries en herbelevingen

Tot op de dag van vandaag heb ik last van nachtmerries en herbelevingen. Niet iedere nacht even heftig en niet iedere dag evenveel. Maar ja, ik heb er wel last van. Ik kom niet tot rust. En die rust is voor iedereen belangrijk, maar voor mensen met ASS nog net wat meer. Eerdere therapieën zijn niet voldoende aangeslagen voor de trauma’s en het is even afwachten of de nieuw ingeplande therapie me wel gaat helpen. Ook gaan we starten met een nieuw medicijn wat zou moeten helpen tegen nachtmerries en herbelevingen. Ik start hier vanavond mee en het idee is dat ik volgende week woensdag voldoende gewend ben aan het middel om er veilig mee naar huis te kunnen gaan. Het is namelijk best wel een middel met fikse bijwerkingen en eerder reageerde ik hier niet zo best op. Ik ben blij dat het hier kan, maar ook dat er een eind in zicht is. Ik verlang naar een nacht goede slaap, dus hopelijk werkt het snel.

 

 

Comments

Geef een reactie

Your email address will not be published. Name and email are required