Gespreksvoering en autisme

De meeste mensen met autisme hebben moeite met communiceren. Ik in zekere zin ook wel. Dit gaat op zich nog vrij goed als ik maar tegen één of enkele mensen hoef te praten, maar zodra het een gesprek met meerdere personen wordt, loop ik vast.

Er zijn niet veel situaties waarbij ik met meerdere mensen tegelijk een gesprek zou moeten kunnen volgen. Hier op vakantie is het een stuk meer. Dit komt omdat we vaak met een hele club mensen aan één tafel zitten bij de bar. Het gesprek verloopt dan ook nog eens in het Engels. Dit is het punt waarop ik moeite krijg om het te volgen.

Het kost mij allemaal met iets langer om te kunnen verwerken wat er wordt gezegd. Dit komt door de taal, maar ook omdat ik nu eenmaal zo in elkaar zit. Ik kan vaak niet meteen op iets reageren. Vaak als ik dan mijn zegje klaar heb, is de rest alweer bij een ander onderwerp aangekomen en kan ik niet meer goed aanhaken.

Ook vind ik het lastig om het overzicht te bewaren. Als er veel mensen praten, kan ik het simpelweg steeds moeilijker volgen. Ik weet dan niet meer goed waar het gesprek over gaat, omdat ik hard bezig ben om het te kunnen volgen.

Nog iets wat hier heel erg meespeelt is de omgeving. Ik kan me moeilijk op een gesprek focussen als er veel om me heen gebeurd. Als we bij de bar bij het zwembad zitten, zijn er veel mensen en dus activiteiten om me heen. Dit maakt dat ik me dan moeilijker kan focussen op het gesprek.

Nu zijn er wel dingen die mij kunnen helpen om toch gesprekken aan te gaan met een grotere groep mensen.

– Ik zorg dat ik de leiding neem in het gesprek. Door de leiding te nemen

, kan ik het ook sturen. Dit is vooral handig bij overleggen of vergaderingen waarbij er ook duidelijk een leider aanwezig moet zijn.

– Ik ga op een gunstige plek zitten. Door zo te gaan zitten dat er achter me weinig gebeurt, kan ik me focussen op wat er voor me gebeurd. Dit is dus ook het gesprek.

– Soms kan het helpen om mijn geluidsdempende oordoppen in te doen. Hierdoor is er minder achtergrondgeluid en kan ik me ook beter focussen op het gesprek wat ik wil volgen.

– Wat ook helpt is om geen oogcontact te maken. Dit geeft weer minder prikkels en dan kan ik me wel richten op het gesprek. Het enige nadeel daarvan is dat het dan weer lastiger inschatten is wanneer het eventueel mijn beurt is om iets te zeggen.

– Gewoon doen. Ik moet een drempel over om het toch te doen. Ik ben vaak veel te onzeker dat ik het niet goed kan en dat ik de plank compleet missla. Als ik het dan toch uiteindelijk probeer, blijkt dat vaak helemaal niet zo te zijn.

Wat doe jij om gesprekken te kunnen volgen?