Vijf weken weg van huis




Vandaag zit ik alweer drie weken in opname. Aan die weken zijn ook nog ongeveer twee weken logeren bij mijn zus vooraf gegaan. Een hele periode al niet meer echt thuis dus. Ik ben wel af en toe een paar uurtjes thuis geweest, maar het bleef dan al snel bij die paar uurtjes. De onrust kwam dan terug en ik vluchtte weer veilig terug naar de afdeling.

 

Vandaag doe ik het anders. Ik blijf zitten. De onrust zal toch een keer getrotseerd moeten worden en ik voel me vandaag stevig genoeg in mijn schoenen staan. Dat is voor het eerst in al die weken dat ik me weer sterk voel, dat ik het gevoel heb dat ik het aankan.

 

Ik weet niet of het een grote ommekeer is die verwacht werd dat ik dit vandaag zo kan en kan zeggen, maar dat maakt niet uit. Vandaag mag ik mezelf een compliment geven dat ik het doe zoals ik het doe. Vandaag is goed. Morgen zie ik wel. Ik doe sowieso mijn best.

Comments

  • Conny on

    Je doet je best en dat is genoeg.
    Groet, Conny

    reply

Geef een reactie

Your email address will not be published. Name and email are required