Vakantie in Noord-Ierland (2)

Zondag stonden er allerlei mooie dingen om te bekijken aan de noord-kust op het programma. Het zou wel enkele uurtjes rijden zijn, maar de uitzichten zouden het waard zijn. Toen we aan het rijden gingen, kwamen we in een dichte mist terecht. We hebben ons wel even afgevraagd of het de moeite waard zou zijn om door te rijden. In plaats van meteen de kustweg te pakken, zijn we via de snelweg naar een ander beginpunt gegaan en we waren blij te zien dat het toen inderdaad opgeklaard was.

 




In het eerste dorpje was wat minder te zien, maar ook hier heb ik al kunnen genieten van het uitzicht. Verder wat winkeltjes in en uit gegaan. Hier het zuurste snoepje van de wereld aangeboden gekregen. Ik heb het voor elkaar gekregen hem helemaal op te eten. Toen de mensen waar ik mee op pad was het ook probeerde, hadden ze daarna flink respect voor mij. Het ging niet zo makkelijk bij ze. Stonden we daar midden op straat met de slappe lach en een zure bal in onze mond. Lekkere rode koppen erbij. Hilarisch voor de omstanders denk ik…

Portstewart

Zo zijn we via de Kustroute doorgegaan richting het oosten. Dit was de weg die we toch al zouden gaan volgen. Er gaan allerlei verhalen rond over die Giant’s Causeway waar wij overheen gingen. Om wat meer in deze verhalen te kunnen duiken, zijn we op de route bij een bezoekerscentrum gestopt. Hier heb ik wat bij kunnen lezen over wat er allemaal te zien was en waarom. We konden hier ook nog wel iets bekijken, maar ik wilde mijn voet sparen voor het volgende iets om te zien.

Giant's Causeway Route

Ik had namelijk al gehoord dat we naar een robebridge zouden gaan, een touwbrug dus. Deze brug zou tussen twee rotsen hangen boven een stuk van de zee. Traditioneel werd er onder deze brug naar zalm gevist, maar toen het heel toeristisch werd is de brug vervangen voor een betere versie en ik weet niet of er momenteel nog vis wordt gevangen.
Nou voordat je dus echt bij die brug bent, moet je wel een stuk lopen en zo ook behoorlijk wat trappen naar beneden gaan. Dit vond mijn enkel toch iets minder fijn, maar ik was vastbesloten om door te zetten. Het was er zo onwijs mooi, dat kon ik niet laten gaan. Eenmaal beneden moesten we even wachten tot we echt de brug op mochten gaan, maar het was het helemaal waard. Wat een mooi uitzicht, wat een mooie ervaring. Ik heb er echt van genoten!

Robebridge

Robebridge (2)

De hele klim terug moest ook weer gedaan worden natuurlijk. Hierbij kon je net een andere route pakken en weer een net ander uitzicht pakken. Ook dit was weer heel erg gaaf. We konden in de verste verte zelfs witte bergen op een eiland van Schotland zien liggen. Heel erg gaaf!!

 

Na deze beklimming zijn we terug gegaan. Nog een stukje verder via die weg, maar toen we de mist weer tegen kwamen, zijn we via de grote weg verder gegaan. Eenmaal terug nog even wat gegeten en er verder een relaxte dag van gemaakt.

 

Maandag hebben we even wat boodschappen gedaan en overdag hebben we verder eigenlijk niks gedaan. Ik heb alvast een deel van mijn koffer ingepakt, zodat ik wist of het allemaal zou gaan passen. In de avond zou ik hier geen tijd voor hebben en de volgende dag ook niet. Het ging allemaal maar net, maar alles paste erin.

 

In de avond zijn we naar de film gegaan. Fantastic beasts and where to find them (3D). Het was echt een hele gave film en zo leuk om hem in 3D te kunnen zien. Heerlijk als je in een Engels sprekend land bent, dat dit soort dingen ook gewoon kunnen. Dit was een goede afsluiter van de vakantie.

FB

Dinsdagochtend moest ik er al vroeg uit om op tijd op het vliegveld te zijn. Nog even stress gehad, want ik kon mijn ID ineens niet meer vinden. Gelukkig zat die uiteindelijk in een broekzak van een broek in mijn koffer. Op het vliegveld liep alles soepel, als held op sokken (letterlijk) door de douane heen en toen nog eventjes moeten wachten. Ik heb een kop koffie bij Starbucks gehaald en ben wat mensen gaan kijken. Vrij snel kon ik boarden, zitten en zaten we in de lucht.

 

Boven Nederland was het nog even spannend. Het vliegtuig schoot een beetje alle kanten op. Omhoog, omlaag, links, rechts… Het was net alsof ik in een zweefvliegtuig zat. Durf ik wel in een mini vliegtuigje te zitten, maar als een grote begint te schudden krijg ik toch wel klotsende oksels. Gelukkig hoefden we niet lang boven Nederland te vliegen en stonden we snel weer aan de grond.

 

Daarna ging het eerst allemaal langzaam, maar ik was in een verkeerde rij gaan staan. Toen ik eenmaal bij de goede rij stond, was ik zo weer over de grens heen, kon ik meteen mijn koffer van de band pakken en stond ik bij mijn moeder en mijn vriend. Ze waren zo lief om mij samen op te komen halen en thuis te brengen.

 

Hiermee eindigde mijn avontuur in Noord-Ierland. Ik heb er een hele mooie tijd gehad, eigenlijk te kort. Ik ga beslist nog een keer terug om andere delen van (Noord-)Ierland te gaan bekijken.