Interne verhuizing

Afgelopen week woonde ik exact 6 maanden beschermd en was ik dus ook diezelfde tijd uit opname. Aan de ene kant lijkt het alsof ik nog niet lang geleden weg ben gegaan uit het RadboudUMC, maar als ik ga stilstaan bij wat ik allemaal heb gedaan sinds ik daar weg ben, lijkt het al veel langer geleden. Een goed teken als het aan mij ligt!

 

Nu sta ik op het punt om intern te gaan verhuizen. In het huis waar ik woon, is een grotere kamer vrijgekomen en ik mag daar naartoe gaan. Van de eerste verdieping, naar de begane grond. Van 2 kleinere ruimten met een half open tussenstuk, naar een grotere, open ruimte met nog eens 2 extra inbouwkasten. Ik zal blij zijn als ik over ben, maar voor nu krijg ik nog even stress van het feit dat een deel van mijn meubels uit elkaar zullen moeten en het weer een hoop sjouwwerk gaat worden. Hulptroepen genoeg, maar verhuizen zal nooit mijn beste eigenschap worden. Ik mis het overzicht en kan geen tijdsinschattingen maken. In mijn hoofd is het dan dus een hoop ellende, waarvan het een eeuwigheid duurt voordat het voorbij is.

 

Eigenlijk is mijn leven eindelijk in rustiger vaarwater gekomen, wat ook maakt dat ik niet goed weet wat ik nog moet schrijven. Ik ga daarom niks meer zeggen over bloggen met bepaalde regelmaat, want dat gaat hem toch niet worden heb ik ervaren. Ik blijf het leuk vinden om te schrijven, maar ik ben dus gewoon wat inspiratieloos. Ook wel een goed teken denk ik. Schrijven heb ik altijd gebruikt als uitlaadklep. Blijkbaar heb ik nu alternatieven gevonden om mijn ei kwijt te kunnen.


 




Comments

  • iksimij on

    Succes met verhuizen! Ik laat dat anderen altijd doen en zelf zorg ik dat ik die dag of dagen echt ergens anders ben. En kom terug als alles er is en ik zelf mijn spullen terug kan zetten. Dat scheelt mij een hoop stress.

  • Inès on

    Weer mooi geschreven Lieke.
    Ikzelf vind verhuizen juist erg leuk. Dat is de enige dag dat ik alles kan terug vinden en orde kan scheppen in de chaos, die een gezin met zich mee brengt.

  • Natascha on

    Hoi Lieke, misschien kun je nog eens kijken wat je hebt geschreven onder ‘wie ben ik’ om te zien waar je over zou schrijven; daar staan goede motivaties geschreven. Ik denk ( als vrouwelijke autistische mede-blogger) dat het zinvol is om over je leven te blijven schrijven zodat andere vrouwen/ mannen zich in jouw verhaal kunnen herkennen en zelf ook de moed kunnen opbrengen om een traject naar de juiste diagnose in te gaan…Groetjes Natascha van http://www.studiofiep.wordpress.com

Comments are closed.