Er gebeurt veel

Alweer even geleden sinds ik mijn laatste blog heb geschreven. Niet helemaal zonder reden natuurlijk. Ik heb een hele drukke week gehad en ook mentaal gebeurt er momenteel van alles. Niet negatief, alleen maar positief, maar het kost me wel energie natuurlijk.
Afgelopen week heb ik allerlei afspraken gehad. Eerst had ik therapie gehad en dit was een hele goede sessie.

 

We hebben besproken hoe het nu met me gaat en dat dit eigenlijk nog steeds stabiel is. Ik ben gestopt met antidepressiva 2 weken geleden en hier merk ik niets van. Goed nieuws dus!

 

Verder hebben we het gehad over een spannende fase in mijn leven die ik in ben gegaan, namelijk een fase van daten en verliefdheid. Er is een super leuke en lieve jongen op mijn pad gekomen en er zijn wederzijds vlinders. Dit is nieuw voor mij, het voelt heel goed, maar tegelijk snap ik mezelf niet altijd even goed. Ik vergeet basale dingen, omdat ik er met mijn hoofd niet bij ben. Echt in de wolken!

Wat het nog meer wel een beetje spannend maakt, is dat mijn vorige en enige relatie die ik gehad heb, geen succes is geweest. Dit is zelfs traumatisch voor mij geweest. Gelukkig kan ik hier goed over praten met meerdere mensen om me heen, maar ook met hem. We willen er samen een succeservaring van gaan maken, voor ons beiden. Heel fijn!

Daaraansluitend ook met mijn therapeute gesproken over wat er is gebeurd in die vorige relatie en wat er nu nog aan pijn ligt. Hier gaan we de volgende keer mee verder. Eventueel emdr nog een keer inzetten om de boosheid richting mensen die dingen hadden kunnen voorkomen of die me niet gehoord hebben, verwerken. Lijkt me goed om er nog iets mee te doen en sta hier ook zeker voor open.
Woensdag had ik gesprek bij het UWV. Na alle horrorverhalen was ik er toch weer bang voor. Zelf nog nooit zo’n ervaring gehad, maar toch… Begeleiding was met me mee en het was een fijn gesprek. Ik hoef nog niks vanuit hun voor in ieder geval een jaar. Mocht ik toch iets willen, dan kan ik het aangeven en kunnen ze me eventueel helpen. Zeer positief gesprek dus! En geen zorgen maken dus.

 

Dinsdag, donderdag en vrijdag waren wel relaxt, maar ook hier wel weer meerdere activiteiten op de dag.

 

Zaterdag was een autisme-uitdaging-dag. Er was een etentje vanuit mijn vrijwilligerswerk met vrijwilligers en leden van de personeelsvereniging. Ik had van te voren al heel veel spanning, omdat ik niet wist wat ik kon verwachten. Ik wist alleen de locatie ongeveer.

Eenmaal daar bleken er dus heel veel mensen uitgenodigd te zijn. Ik denk dat er minstens 150 man in die hele zaal zaten. En die praten en lachen en doen natuurlijk allemaal. Prikkels van hier tot Tokio!

Om het nog leuker te maken… ik werk niet met die mensen die daar zaten. Ofwel het waren allemaal vreemden. Het grootste gedeelte wat er zat was grijs, half blind en hardhorend zeg maar. Ik kon vrij weinig aansluiting vinden.

Weggaan was geen optie, ik wilde dat de coördinator me gezien zou hebben, omdat ik bang was dat ik anders alsnog geld moest betalen voor de “no show”. Want je hoefde niet aan te geven dat je er was.

Nou ja, toen na ruim 2,5 uur de eerste van mijn tafel naar huis ging, ben ik ook maar naar huis gegaan. Het was op, maar ik was wel heel trots op mezelf!!

 

Zondag weer een relaxte dag gehad en deze week is het gelukkig wat rustiger. Zo kan ik weer een beetje bijtanken en opladen voor de vakantie die ik over een week in ga. Dan ga ik namelijk in Noord-Ierland bij vrienden logeren voor 5 dagen. Hier later meer over.