Bijna drie maanden samen met mijn vriend

vriend

 

Eventjes geleden schreef ik over het begin van mijn relatie. Daarin schreef ik hoe ik mijn vriend heb leren kennen en hoe we tot het begin van de relatie zijn gekomen. Ondertussen zijn we bijna drie maanden verder en wil ik jullie ook vertellen hoe deze drie maanden voor mij zijn geweest.

 




 

Ik vond het vooral spannend om weer met iemand samen te zijn. Mijn vorige relatie was zo naar geweest voor mij, dat ik daarna alle mannen heb afgezworen en dacht dat ik beter af zou zijn met een vrouw. Dat er dus een man op mijn pad zou komen die mijn hart sneller zou doen kloppen, had ik echt niet aan zien komen. Maar ja, wat in de vorige relatie is gebeurd, dat vergeet ik niet even en kan ik niet even aan de kant zetten. Dit wilde ik ook niet, dus ik heb ervoor gekozen hier vrij snel eerlijk over te zijn. Gelukkig kreeg ik een hele fijne reactie daarop en dat was alvast een stukje vertrouwen in hem wat bij mij kon groeien.

 

Het gevolg van dit vertellen was dat mijn vriend heel voorzichtig met me omgaat en regelmatig checkt of dingen wel oké voor mij zijn. Op deze momenten is het dan voor mij makkelijker om eventueel toch nog een grens aan te geven als dit eerder niet gelukt zou zijn. Maar over het algemeen lukt het mij om aan te geven wat ik wel en niet wil, zonder dat er naar gevraagd moet worden. Toch is het fijn om te merken dat hij echt zoveel om me geeft, dat hij zeker niet over een grens wil gaan.

 

Hetgeen waar ik nog aan moet wennen, is dat mijn vriend knuffeliger is dan dat ik ben. Ik vind een knuffel of een arm om me heen echt fijn op z’n tijd, maar het langere tijd tegen elkaar aan hangen, handen vasthouden tijdens het wandelen en dat soort dingen, dat is voor mij wennen. Ik zeg niet dat ik het niet fijn vind of niet zou willen, maar het komt ook niet vanuit mij zeg maar. Ook niet altijd kan ik hier in meegaan. Vaak als ik wat moe of overprikkeld ben, vind ik “gefriemel” aan mijn lijf echt niet fijn en dan kan ik er dus vaak niet in mee gaan.

 

Verder is het wennen om in mijn planning rekening te houden met nog iemand. Ook dit is alleen maar fijn, al vraagt het soms een beetje passen en meten. We hebben allebei onze eigen verplichtingen en vinden die ook belangrijk om te blijven doen. Afspreken is leuk, maar kost altijd best wel veel tijd, omdat we niet heel dicht bij elkaar wonen. Er is al snel een uur enkele reis aan tijd nodig. Dus even snel een kop koffie zit er niet in. Dit betekent wel dat als we samen zijn, dat we dus ook echt langere tijd samen zijn. Echt even tijd voor ons.

 

We hebben ervaren dat we er echt voor elkaar kunnen zijn. Ik heb hem een tijdje geleden vlak voor middernacht nog aan de telefoon gehad, nadat ik geen fijn nieuws had gehad. Ik vond het fijn bij hem terecht te kunnen en het was ook het eerste wat ik wilde doen die avond. Maar andersom belt hij mij ook en kan ik hem ook geruststellen, zegt hij. Natuurlijk ook samen leuke dingen doen en ondernemen. Zo was oud&nieuw in de Efteling natuurlijk wel een toppunt van samen het nieuwjaar in knallen.

 

We hebben allebei autisme en zijn ons daar goed van bewust. Dit kan een voordeel zijn, maar ook zeker een nadeel. We proberen er een voordeel van te blijven maken. Zo is communicatie niet helemaal ons sterkte punt, maar juist daarom praten we veel met elkaar. Juist veel praten om zo misverstanden te voorkomen. Veel praten en navragen.

 

Ik merk dat mijn autisme zich, zeker de laatste maanden, vooral zit op prikkelverwerking en energiebalans. Ik heb moeite met het echt tot rust komen, heb snel last van (te)veel prikkels en vind het moeilijk om mijn energie in balans te houden gedurende de week. Dit is natuurlijk dan ook te merken binnen de relatie, maar hier spreek ik ook weer over. Dan is het voor mijn vriend wellicht wat beter te volgen allemaal.

 

En buiten dit alles ben ik net als ieder “normaal” mens wat verliefd is. Ik heb een periode gegiecheld, ik heb er slecht door kunnen slapen, ik voel vlinders in mijn buik en denk gedurende de dag veel aan hem.

 

Hoe dit verder zal gaan, dat kan ik natuurlijk nog niet vertellen, maar jullie zullen er vast nog meer over gaan lezen!